Комментарии (9) на “На Пинщине к концу года все таблички с названиями деревень и улиц должны быть выполнены на белорусском и русском языке”

  1. Silaslova:

    какие тут улицы? направления просто

  2. Горожанин:

    Во-во. И этими табличками закрыть грязь на деревенских улицах!

  3. Спадарыня:

    Ініцыятыва выдатная, але ёсць адна істотня заўвага: на таблічцы павінна найперш ісці беларуская назва, і только потым — расейская. А не наадварот, як у Пінску: буйнымі літарамі — на няроднай мове, а знінзу, драбнейшымі — на роднай. Нонсэнс!

  4. Прошедший:

    А что Вам ещё надо «Спадарыня»? Русский язык государственный на котором разговаривает большая часть беларусов. Уж если пошло, так на Полесье должен быть свой микроязык. Но увы, всякие там БНФ и прочая сектанская шушера в 90-е года в конвульсиях бились, что бы уничтожать полесское ЯЯ, которое теперь пытаются наши власти бережно сохранить, так как это марка и огромный плюс к развитию туризма всех направлений.

    Может поясните, что это за спадар и спадарыня, откуда это пришло? Да Вы и не знаете. С Вильни! Там был такой деятель «СПАДАР» и после его кончины паплечники начали себя так кликать. После кому-то из «адраджэнцау» пришла в голову мысль, что именно так у нас будут называться мистер и мисс.

  5. Прошедший:

    ВСЕГО ЛИШЬ ФАКТ

    На думку беларускага мовазнаўца Жураўскага, слова «спадар», як форма звароту, было зусім невядомае беларусам да часоў нямецкай акупацыі (1941 – 1944). Увядзенне гэтага слова як звароту Жураўскі тлумачыць тым, што калабаранты жадалі знайсці замену як «савецкаму» (у іх разуменні) звароту «таварыш», так і «польскаму» (у іх разуменні) звароту «пан»; пры гэтым першымі адрасантамі звароту былі нямецкія высокія чыноўнікі, а потым зварот быў перанесены і на беларусаў. Замацаванне звароту «спадар» у якасці афіцыйнага вядомае ўжо ў пастанове канферэнцыі акруговых і раённых школьных інспектараў (Менск, 15 – 17.12.1941): «Вучань павінен зварочвацца да настаўніка словамі «спадар настаўнік». На думку Жураўскага, для насельніцтва зварот аказаўся незразумелым і яно ім не карысталася; і менавіта таму ў «Беларускай газэце» былі надрукаваныя «аж тры» непадпісаныя артыкулы пра паходжанне гэтага слова (15.4.1942, 10.2.1943, 6.5.1944), аўтарам якіх, на думку Жураўскага, бясспрэчна быў Янка Станкевіч. У асяроддзі беларускай эміграцыі пасля Другой сусветнай вайны слова «спадар» з прычыны звязанасці з калабарацыяй некалькі дзесяцігоддзяў не прыймалася часткай эміграцыі на чале з Міколам Абрамчыкам — замест яго тут ужывалі слова «гаспадар»; пазней, аднак, у эмігранцкім асяроддзі перамагло г.зв. БЦР-аўскае гледзішча, і ўжо ў 1990-я гг. слова «спадар» фактычна з’яўлялася адзінай формай звароту сярод беларускай эміграцыі.
    У час падзення савецкай сістэмы словы «спадар» і «гаспадар» як формы звароту былі вернутыя ў Беларусь, прычым, на думку Жураўскага, першынство ў гэтым належыць Аляксандру Баршчэўскаму (Алесь Барскі). Форма «гаспадар», за якую выступаў, м.інш., Адам Мальдзіс, не прыжылася. Пэўная папулярнасць формы звароту «спадар» (і вытворных ад гэтага) у беларускім грамадстве, на думку Жураўскага, тлумачыцца палітычнымі матывамі (набралым сілу «заходніцтвам») і дрэнным веданнем гісторыі. (с)

  6. Спадарыня:

    То можа Палессе і ўвогуле ня частка Беларусі, мяркуючы па вашых разважаннях? З-за такіх «палескіх ЯЯ», як вы, мова наша зараз у заняпадзе.
    А наконт спадарыні — чытайце Рыгора Барадуліна. Можа, хоць выдатная паэзія супакоіць вашу імперскую раз’юшанасць і абудзіць памяць продкаў (спадзяюся, у вас былі не мікрапродкі з мікрамовай і мікрасвядомацю? :)

  7. Прошедший:

    А что такое? Задели вашу «национальную» несостоятельность? А как же Вильня, вчера ваша, а сегодня не ваша. Сектантка, кому и что читать, советовать не вам, так как это не является аргументом. В таком случае, читайте Журавского. «ИМПЭРЭЦ» ты наш, клоун БНФовский!

    Прошу редакцию попустить мой комментарий, так как это важно.

  8. Прошедший:

    А на счёт предков — то на Полесье ПОЛЕШУКИ! А в Минске и Рыгоры и Нилы и шмилы.

  9. СПАДАР СА ЛЬВОВА:

    Перачытаў палеміку паляшука па мянушцы «Прошедший» са «Спадары-
    няй».Безумоўна,паляшукам бліжэй украінская мова,але ж іх прыву-
    чылі да мовы расейскай,таму чакаць ад іх павагі і ўвагі да мовы
    беларускай,марная справа! Я,напрыклад,параіў бы Спадарыні ўвогу-
    ле не ўступаць у палеміку з рознымі «паляшукамі»,не псаваць сабе
    нервовую сістэму! Мне вельмі спадабаліся Вашыя,Спадарыня,разва —
    гі,але ж «Палеская праўда» як выдавалася цалкам па-расейску,так
    і выдаецца.Увогуле на Берасьцейшчыне выдаецца цалкам па-беларус-
    ку «Ляхавіцкі весьнік»,які я Вам і раю чытаць.А ўсе іншыя —
    адстой савецкай пары нашае краіны!

Оставить комментарий